Tag: Passion blogger award & operatie

Op 20 juni kreeg ik van Lydia een tag in de schoot geworpen; de Passion blogger award. Ik moet 4 van mijn passies uitkiezen en erna de tag doorgeven aan 4 van jullie. Aangezien ik een week niks kan doen -bewegen, schoonmaken, oid- vind ik dit een goed moment om even de tag in te vullen. En dan schrijf ik gelijk een verslagje over de operatie. En dan komt morgen wel het Summer-project verslag, haha.

Dus, de tag. Ten eerste; ik geef hem door aan Bodine, Ilse, Carmen en Myrthe. Leef je uit meiden!

1. Schrijven, schrijven, schrijven
Zoals ook in mijn voorstelstukje in de sidebar staat, is schrijven mijn grootste passie. Op mijn blog, mailtjes of verhalen. In november draaien mijn dagen puur om het schrijven en in de andere maanden ben ik gewoon niet compleet als ik niet kan schrijven. Als ik een week geen computer tot mijn beschikking heb, dan heb ik een lijst van hier tot Tokio met een lijst waar ik over moet bloggen. Het schrijven is voor mij een uitlaatklep. Als ik me niet goed in mijn vel voel zitten dan schrijf ik. Een verhaal over een meisje met dezelfde (soort) problemen, een blog waar ik vraag om oplossingen of juist over iets heel anders.

2. Kleding en mode
Sinds een tijdje (ongeveer 1,5 jaar nu denk ik?) ben ik ook bezig met mode. Iets ervoor al meer met mijn kleren. Ik trok altijd zomaar wat uit de kast en mijn smaak was très horrible. Ik weet nu veel beter wat me staat (al maak ik nog wel eens een misstap) en ik zie ook veel meer combinaties en mogelijkheden. Het begon met meer interesse in mijn uiterlijk. Erna kwamen de fashionblogs en lookbook en toen het besef dat ik het wel erg leuk vond om met kleding bezig te zijn. Ik heb tientallen plannen om kleding en accessoires te customizen alleen jammer genoeg ben ik niet zo handig. Het anders combineren gaat me ook steeds beter af en ik krijg ook steeds meer complimentjes over mijn kleding en dat is fijn!
Vroeger waren meisjes die zoveel bezig waren met mode en kleding voor mij regelrechte huppeltutten (nou okey. En ze hadden ook 300 kilo make-up op). Maar nu weet ik dat het niet alleen maar dom kleding aantrekken is. Het is om je heen kijken en je orienteren. Het is het interpreteren van kleine dingen en van jezelf weten hoe je eruit ziet. En de beste tip die ik uitvond? Probeer ook eens iets heel anders. Ik dacht altijd dat ik van tuniekjes heel dik werd. Maar dat valt best mee. Ze laten juist je buikje weg en je benen en schouders komen eronder en -bovenuit. En met een jasje eroverheen ziet het er ook weer heel anders uit!
En dan nog eentje: wees niet bang om op te vallen. Ik vind het een prachttip, maar ik moet mezelf er ook nog wat meer aan houden, haha. Ik word er altijd helemaal vrolijk van als ik me uit kan dossen, waarom zou ik dat dan alleen voor een feestje doen en niet gewoon iedere dag? Live life like it is your last day!

3. Reizen
Thuis hebben we nooit zoveel gereisd. (Niet op vakanties, papa ging de hele wereld rond.) Ik ben naar Frankrijk geweest (Disneyland en een camping van een vriendin), Luxemburg (Harleyrally), Belgie, Duitsland, Oostenrijk en Engeland (met school). Niet veel dus, in vergelijking met velen van mijn leeftijd. Maar ik hoorde verhalen van anderen, zag de foto’s van mijn nicht (die gaat vaak naar China/Indonesie/Vietnam?) en ik wilde ook zoveel zien. De cultuur van andere mensen leren kennen en me onderdompelen in hele andere gewoontes. Ik kijk niet normaal veel uit naar Augustus, wanneer ik voor 10 maanden naar Amerika vertrek en daar de cultuur kan leren kennen. (Die toch wel anders is dan in Nederland, heb ik al gemerkt!). Later wil ik ook rond gaan reizen, ik wil overal zijn geweest.

4. Lezen
Bij dit punt zat ik te twijfelen. Zal ik ‘films en series’ neerzetten, of ‘lezen’. Zoals jullie zien, het is de laatste geworden. Ik heb al sinds ik kan lezen boeken verslonden alsof mijn leven ervan af hing. Ik las al heel vroeg ‘oude’ boeken. Dikke boeken, dunne, maakt niet uit. Het liefste fictie of waargebeurd. Waarom ik dan geen ‘boeken’ heb neergezet? Ik houd ook van tijdschriften! Ik lees nu alleen de Cosmogirl maar als het kon zou ik veel meer lezen. Om even te ontspannen of lekker weg te dromen van de echte wereld, even lezen is perfect. Jammer genoeg geld dat (voor mij!) niet voor Engelse boeken, die lees ik liever overdag dan als ik ga slapen. Daar moet ik nog (!) teveel voor nadenken.

Dan de operatie. Ik werd geopereerd aan mijn teen omdat die ontstoken was. Onderin was de teennagel ingegroeid en er was (lees dit niet als je een zwak hart hebt, Bodine) wild vlees gegroeid. Ik had er al een langere tijd last van en vorige keer dat ik er last van had, had de dokter gezegd dat ik het moest laten uitgroeien. Dat ging toen goed, maar het gebeurde opnieuw. Ik het maar laten groeien, maar vanwege de ontsteking lieten er telkens stukjes nagel los, dus aan de ontstekingskant stopte mijn nagel halverwege.

Goed, de chirurg haalde dus een strip van mijn nagel af (aan de ontstekingskant) en maakt dat stukje nagelbed dood, zodat er geen nieuwe nagel kan groeien. Het stukje wild vlees heeft hij weggehaald. Dat kale stukje nagelbed gaat (als het goed is) er nu net zo uitzien als dat een normale teen eruit ziet. Ik heb geen idee hoe het er nu uit ziet, want ik heb niet gekeken. Mijn moeder wel en die mag/moet het ook verschonen en schoonmaken. En de dokter zei dat ze gemeen moest zijn, anders haalde het niks uit. Verder was hij heel aardig hoor, haha.

Goed, ik heb ruim 20 minuten zitten wachten en ik werd alleen maar zenuwachtiger. Toen werd ik opgehaald en mocht ik gaan liggen. De beste man vertelde wat hij ging doen en toen kreeg ik de verdovingen. Aan iedere kant van mijn teen eentje, want aan iedere kant zit een zenuw. Nou, dit deed dus, )#$@^%*$#^&@(%)%&*%^%#)*%$*)$%* PIJN! En mijn vader is zo aardig geweest om me bepaalde genen door te geven die een DUBBELE VERDOVING eisen! Dus toen kreeg ik er nog eentje. En ondanks de twee eerdere verdovingen voelde ik die dus ook! (En mijn moeder ook, hehe) Nouja, toen ging hij friemelen aan mijn teen. Eerst dat stukje nagel wegknippen (wat is dus ook nog best wel voelde) en toen van alles wat ik niet wil weten. Toen heeft de assistente hem mooi verbonden. Anyway, de verdovingen zijn nu uitgewerkt. Het klopt, prikt, trekt en steekt. Auw.

Morgen weer een normale blog over the summer project.