leven – het beste ooit
August 9, 2011 | Amerika, Dagboek | 5 CommentsPrecies vandaag, maar een jaar geleden was het zover. Ik had mijn wekker op half4 staan en om 7 uur ging mijn vliegtuig. Het was de dag dat ik naar Amerika vloog. De eerste dag van een nieuw leven, van een nieuw begin en van het beste wat me ooit is overkomen. 365 Dagen geleden ging het van start. Ik ben nu iets meer dan 2 maanden weer terug en het lijkt alsof Amerika een leven achter me ligt.
Ik had hoge verwachtingen van Amerika, maar ik had nooit verwacht dat het zo geweldig zou worden. Het heeft echt mijn verwachtingen overtroffen. In Amerika heb ik heel veel geleerd. Over mezelf, dat vooral. Ik ben veel zelfverzekerder geworden, zelfstandiger en ik heb nu een instelling van ‘het maakt me niet uit wat anderen van me denken, zolang ik me maar goed voel met mezelf’ en niet eentje van ‘maar, wat nou als het hun niet aan staat?’. Ik zit veel lekkerder in mijn vel (behalve nu even, maar ik weet zeker dat het goed komt als ik in Leeuwarden zit en school weer is begonnen) en ik durf ook veel meer voor mezelf op te komen. Ik kom uit voor mijn mening en het maakt me niks uit wat anderen ervan vinden. (Dit klinkt heel asociaal, maar zo erg is het niet hoor. Ik blijf wel sociaal!)
En ik kan zeggen dat ik heimwee heb. Nee, niet heimwee, HEIMWEE. Ja, het is heel erg. Ik mis het weer (ookal was dat wel heel benauwd, het was wel warm en met zon), ik mis de taal en ik mis de mensen. Vooral de mensen. Mijn vrienden, de mensen die mijn Amerikaanse familie zijn geworden. De mensen waarmee ik vaak ergens ging eten of naar de mall ging. Ik mis de Petra die ik daar was, al probeer ik heel hard om haar te behouden, want ik vind haar heel leuk. Ik mis het praten (smsen) met sommige mensen, soms wel tot 3 uur ‘s nachts. Ik mis de relaxte sfeer die er in Wichita hing.
Ik mis Wichita en mijn grootste wens is dat ik weer terug kan. Zo snel mogelijk en zo lang mogelijk.
ga ervoor meis, houd vast wat je gewonnen hebt en ga voor je droom. Dan komt het goed.
Ik ben trots op wat je bereikt hebt! X
[Reply]
Oh wat erg lijkt me dit, je kunt ook niet ‘even’ een weekendje op bezoek gaan, daarvoor is het te ver weg.. Hopelijk kun je snel (en lang!) terug gaan! Maar je hebt hopelijk toch nog wel contact met mensen van daar?
[Reply]
Ik hoop voor je dat ie in Leeuwarden het gevoel terug vindt dat je in Wichita had.
Straks lekker met een paar leuke meiden samen bouwen aan de volgende fase van je leven.
Want Wichita was ook een fase. En die zijn bedoeld als bouwstenen om leven vorm te geven.
Groetjes en een dikke knuffel.
[Reply]
Ik snap dat je heimwee hebt. Zoiets veranderd toch je leven en je hebt er een hoop meegemaakt. Heb je al plannen om een keer terug te gaan? Of alleen nog de droom?
[Reply]
Jij kan worden wie je bent meis, koester je dromen, volg ze. Alles wat uit je hart komt kan je bereiken.
Wij zijn iig reuze trots op je!
[Reply]