ten things on sunday #1

Emma had een hele tijd een rubriek op haar blog, 10 things on a sunday. Ze is er recentelijk weer aan begonnen en ik vroeg of ik mee mocht doen. Bij deze dus de eerste post en de credits gaan geheel (behalve het lijstje, haha!) naar Emma!

10 Dingen die ik niet op zou willen geven

1. Mijn zicht – het lijkt me verschrikkelijk niet meer te kunnen zien! Je weet niet eens wat je aan doet! Ik zou niet meer lekker een boek kunnen lezen of een film kijken. Je kan wel luisteren en braille leren, maar het zal nooit meer hetzelfde zijn. Ik denk ook dat ik doodsbang zou zijn om de deur uit te gaan, wat nou als ik een auto niet hoor ofzo?
2. Mijn vrienden en familie – Hoewel ik soms een hekel heb aan mijn familie (en minder aan mijn vrienden, haha, die kies je zelf uit, toch?) zou ik ze ook niet kunnen missen. Zij zijn de basis van mijn bestaan en door hun ben ik wie ik nu ben. En ik ben heel blij met wie ik nu ben! Ik heb heel veel van ze geleerd en ik weet ook dat ik altijd op ze terug kan vallen. Mijn vrienden die maken het leven toch iets beter! Ik kan met ze praten, naar de stad of gewoon lekker niks doen. Heerlijk en dat zou ik ook voor geen goud opgeven, want mijn zus kan die niet allemaal vervangen hoor, haha!
3. Mijn ervaringen uit Amerika – in Amerika heb ik heel veel geleerd (ook over mezelf) en ben ik heel erg gegroeid. Als ik dat niet had gedaan, dan was ik nu nog steeds een verlegen meisje geweest die veel te veel om de mening van anderen gaf. Over wat ze van mijn kledingstijl dachten, mijn make-up (nee! Ik kan geen oogschaduw op, dat heeft niemand op!), mijn make-up (eww, Miley Cyrus is dom! Nee, ik vind haar geweldig!). Deze attitude vind ik heel fijn en op deze manier kan ik ook veel beter mezelf zijn, in plaats van wie anderen mij willen zijn.
4. Mijn herinneringen – niet alles wat er in het verleden is gebeurd is even leuk, integendeel. Er zijn heel veel dingen gebeurd waarvan ik liever had gehad dat die niet waren gebeurd, maar zoals bij de vorige twee punten hebben ze me wel gevormd en gemaakt tot wie ik nu ben. Het lijkt me verschrikkelijk mijn geheugen kwijt te raken ook. Dan ken je niemand meer en je weet niet eens meer wie je zelf bent!
5. Mijn studie – Op de basisschool was school een tijdverdrijf en naarmate ik ouder werd, werd het minder leuk. Op de middelbare ging ik de eerste paar jaar liever niet en daarna alleen om mijn vrienden te zien. In Amerika was het natuurlijk geweldig. De afgelopen 4 maanden heb ik vakantie gehad en nauwelijks gewerkt maar helemaal niks geleerd. Ik heb me zo nutteloos gevoeld! Het was net alsof mijn dagen bestonden uit series kijken, eten en slapen. Ik vind het zo fijn dat ik nu weer aan school ben begonnen! (Ookal zal ik over 6 weken als de tentamens zijn begonnen wel anders zeggen..) Ik leer weer iets, heb weer iets te doen!
6. Het schrijven – Bloggen vind ik het leukste wat ik aan schrijven doe, maar ook verhalen vind ik leuk (al maak ik die tot nu toe nooit af..) Ik kan mijn verhalen erin kwijt, zowel als het leuk is als met frustratie. Met bloggen krijg ik advies als ik iets vraag en met verhalen kan ik lekker wegdromen. Heerlijk vind ik het, maar die verhalen doe ik te weinig. Maar toch zou ik het niet kwijt willen raken, want dan krop ik alles op en dan barst ik weer en word ik weer net zo ‘depressief’ als voor ik begon met bloggen.. Als mijn huisgenoten bijvoorbeeld besluiten dat internet te duur is en we op school ook geen wifi hadden, dan zou ik wel extra werken, want ik moet bloggen, haha!
7. Horen – Niet meer horen lijkt me ook verschrikkelijk.. Nooit meer muziek luisteren of lekker kletsen met vrienden (tenzij ik heel goed kan liplezen/zij gebarentaal kunnen). Maar je hoort ook geen waarschuwingen, waah! Toch lijkt het me minder erg dan niet meer kunnen zien, want je kan om je heen kijken of er verkeer aankomt, films met ondertiteling kijken en heerlijk rustig lezen zonder irritante geluiden die je afleiden.. of heel stil slapen!
8. Vrijheid – Ik vind het heerlijk om te doen wat ik zelf wil. Zoals in mijn vrije tijd zelf beslissen of ik naar de stad ga (toen ik alleen naar de stad mocht en weer terug kwam in Nederland), eten wat ik zelf wil (nu ik op kamers woon) en gaan en staan (en zeggen!) wat ik wil. Maar het lijkt me dus verschrikkelijk om bijvoorbeeld om in een bezet land te wonen! Of (wat ik weet van horen zeggen, verbeter me als ik er niks van weet!) doen wat mijn man zegt zoals het bij moslims moet.. Als ik ooit een moslims vriendje krijg, dan moet hij wel weten dat ik Nederlands ben en dus doe wat IK wil! (Kijk, je kan wel wat voor hem doen, maar alleen maar?) (Sorry als dit discriminerend overkomt.. Zo heb ik het geleerd en ik vond het wel een mooi voorbeeld. Sorry als ik iemand beledig en verbeter me vooral!)
9. Mezelf – Het hoort al bij geheugen, maar ik zou mezelf nooit willen verliezen. Door bijvoorbeeld mijn geheugen te verliezen of door bijvoorbeeld verlamd te raken en ik niks meer kan. Dat lijkt me pas verschrikkelijk. Volgens mij moet je je dan echt voelen als een ‘niemand’..
10. Een dak boven mijn hoofd – Dat lijkt me ook erg. Niet de zekerheid of je een warme slaapplek hebt die avond, of iets te eten als je honger hebt. Het lijkt zo vanzelfsprekend om even naar de supermarkt te lopen als je honger hebt (en niks meer in huis) of om ‘s avonds in je bed te kruipen. Maar voor zoveel is het niet vanzelfsprekend en dat lijkt me heel erg eng!